ای خـدا دلگیرم ازت

گریه نمی کنم ....

گریه نمی کنم ،‌نه اینکه سنگم

گریه غرورم رو به هم می زنه

مرد برای هضم دلتنگی هاش

گریه نمی کنه ،‌ قدم می زنه

گریه نمی کنم ،‌نه اینکه خوبم

نه اینکه دردی نیست ،‌نه اینکه شادم

یه اتفاق نصفه نیمه ام که

یهو میون زندگی افتادم

یه ماجرای تلخه ناگزیرم

یه کهکشونم ولی بی ستاره

یه قهوه که هر چی شکر بریزیم

باز هم همون تلخی ناب رو داره

اگه یکی باشه من رو بفهمه

براش غرورم رو به هم می زنم

گریه که سهله زیر چتر شونش

تا آخر دنیا قدم می زنم

شنبه دوم آبان 1388 |

ای خداچرا....

خدا ما رو برای هم نمی خواست

فقط می خواست هم رو فهمیده باشیم

بدونیم نیمه ی ما مال ما نیست

فقط خواست نیمه مون رو دیده باشیم

تمام لحظه های این تب تلخ

خدا از حسرت ما با خبر بود

خودش ما رو برای هم نمی خواست

خودت دیدی دعامون بی اثر بود

چه سخته مال هم باشیم و بی هم

می بینم می ری و می بینی می رم

تو وقتی هستی اما دوری از من

نه می شه زنده باشم نه بمیرم

نمی گم دلخور از تقدیرم اما

تو می دونی چقدر دلگیره این عشق

فقط چون دیر باید می رسیدیم

داره رو دست ما میمیره این عشق

شنبه دوم آبان 1388 |

من عاشق نیستم فقط دوستت دارم

وقتی به چشمانم نگاه می کنی من در مردمک سیاه آن گم می شوم.قلبم

تندتر می زند و من هنوز هم اعتراف می کنم که دوستت دارم.می گویی

عاشقم باش.من می گویم دوستت دارم وهزاران بار هم می گویم دوستت

دارم. زیرا به همهی کبوترهای عاشق قسم که دوست داشتن از عشق

برتر است.وقتی دوستت دارم فقط دوستت دارم.اما وقتی عاشقت هستم

برای آن نیست که تو را می خواهم.می خواهم فقط مال من

باشی .جسمت و روحت.و من نمی خواهم خودخواه باشم....

جمعه یکم آبان 1388 |

ای غریبه بی وفا

ای مسافر غریبه
   چرا قلبمو شکستی
     رفتی و تنهام گذاشتی
       ای که بی تو تک و تنهام
        توی این غربت سنگی
         می دونم بر نمی گردی
           شدی همرنگ دو رنگی
            همه زندگی من اون نگاه عاشقت بود
             چرا فکر کردی به جز من
              یکی دیگه لایقت بود
               رفتی و ازم گرفتی
                اون نگاه آشناتو
                 واسه من بمبی گذاشتی التهاب لحظه ها تو
                   حالا من تنها نشستم
                    با نوای بی نوایی
                     چه غریبم بی تو اینجا
                      ای غریبه بی وفایی

پنجشنبه سی ام مهر 1388 |

شعر عاشقانه

نشستم در فراقت گریه کردم تمام شب به یادت گریه کردم

میان کو چه های سرد و خلوت به یادت تا بی نهایت گریه کردم

تمام روز در فکر تو بودم چو دیدم رد پایت گریه کردم

در آن خاموشی سرد و مه آلود به آهنگ صدایت گریه کردم

تو ای ابر بهاری شاهدی که چگونه به پایت گریه کردم

مبار ای آسمان امروز دیگر که من دیشب به جایت گریه کردم

چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388 |

این کلام حرف آخر من است : بي تو هرگز با تو عمري

این عشق تو سر پناه آخر من است ، و این دوست داشتنت ، تنها امید بودن من است ..

بدون تو حرفی برای گفتن نیست به جز یک کلام : آن هم کلام آخر : خدانگهدار زندگی !

بدون تو جایی برای ماندن نیست و هیچ راهی برای زنده بودن نیست ...

چشم به راه تو می باشم در این جاده زندگی ، با پاهای خسته و دلی پر از امید !

وقتی غروب می شود و تو نمی آیی دلم پر از خون می شود و چشمهایم پر از اشک ...

باز به انتظار طلوع و آمدنت مینشینم ، دلم می خواهد آن لحظه همچو خورشید در آسمان قلبم طلوع کنی ...

ای وای از فردا ... و وای از آن روزی که آسمان ابری و دلگرفته باشد ...

آن زمان خورشیدی در آسمان نیست ، و باز باید به انتظارت نشست...

نشست و گریست با همان دل پر از خون ، با آن پاهای خسته و قلبی شکسته ...

این کلام آخر من است : بي تو هرگزبا تو عمري !

این عشق تو سر پناه آخر من است و این غروب آغاز دلتنگی های من است ...

بدون تو جایی نیست برای ماندن ، بدون تو باید سفر به آن سوی دنیا کرد ...

آری این کلام حرف آخر من است : بدون تو هرگز

سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 |

وقتی

وقتی شب آرام آرام به خلوت خاموش من پا می گذارد..........
و من در ستاره باران خدا ستاره تو را ندارم ...
حضور آرامت مدتهاست در کنارم نیست.... لبخند شیرینت را ندارم ......
وقتی دلتنگ تو ام اما چشمانت نیست تا بیقراریم را در خود گم کند
وقتی ماه رویت در تاریکی این شبها بی فروغ است
وقتی رقص گیسوانت را در سر انگشتانم ندارم
وقتی نوازش دستان مهربان و گرمت را ندارم
وقتی نگاه معصو مانه ات را برای همیشه به خاطره ها سپرده ام
وقتی تنهای تنهایم و یاد تو تنها مهمان شبهای بی صبح من است
من می مانم و یاد تو و دلی پر درد .....
سفره ای از عشق و غزل.... و شمعی که به یاد چشمان
روشنت تا صبح می درخشد
در خیالم .... برایت کلبه ای در سبزترین خلوت دنج خدا می سازم ...
و با خواهش نگاهم تو را به این ضیافت عاشقانه می خوانم
به دستان لطیف و کوچکت هزاران بوسه می زنم
نیاز دلم را با ناز نگاهت پیوند می زنم هزاران گلبرک

سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 |

صدای دل

دلم می خواهد گریه کنم..داد بزنم..گله کنم
اما کسی نمی شنوه... صدای گریه های من
روزا دارن می گذرن وعمر منم تموم می شه
شبا دارن صبح می شن و این قصه هم تموم می شه
فقط یه اسم..فقط یه یاد....ازم تو دنیا می مونه
شاید اگه حرف بزنم...داد بزنم...
یا شعرامو واسه همه...تو کوچه فریاد بزنم!!!
اسم منم خوب بمونه!یاد من از یادا نره
اینکه منم یه روز بودم!نفس هامو با عشق و جون می کشیدم
گرچه دیگه فرق نداره ...چونکه دیگه نمی مونم
چه فرقی داره که منم... یه روزی عاشقی بودم!
که دل دادم به عاشقیم.....اما نموند تو زندگیم!
سوای این عاشقیا ...من عاشق زندگیم
عاشق این فرشته هام...که گاهیم یه شیطونن!!
من عاشقم و دل دارم...چون که منم یه آدمم!!
آدما زود اسیر می شن....دل رو میدن فقیر می شن!!!
از همدیگه زود سیر می شن...زودی می یان و پيرمی شن...
بعدش می رن زیر یه خاک..آدما زود تموم می شن!!
یه عده از این آدما..انگار تو پيله

سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 |

بسم اله الرحمن الرحیم

مایلم مطالبی را بر روی کاغذ بیارم ولی از آنجا ئیکه خداوند متعال بر همه اعمال من آگاهتر و عالم تر است توان عرضه را از خود سلب دیده می بینم لذا در مورد رابطه خالقی وبندگی فقط به رحمت او دلبستهام ..به شفاعت مخصوصا حضرت ائمه اطهار (ع)انشائ الله خداوند متعال این عاصی را از میان خیل کاروان انسانهای والا مقام رد نفرموده ودر جمع این کاروان قبول فرماید در صورتیکه اصلا لیاقتش را ندارم و اما مطالبی در رابطه با خانواده و سایرین ...

والدین عزیزم امید وارم بر فراق پسرت که همیشه باعث زحمت ورنجت بوده وهیچ وقت نتوانسته محبتهاومهربانیهایت را که بی شائیه ترین محبتها بوده جبران نماید ..صابر باشید که خداوند متعال فرموده اجرصابرین بدون حد وحساب است وضمنا این بنده عاصی را حلال نموده ودر دعاهایتان فراموش نفرمایید وتا حلال ننمودی به خاک نسپارید .در ضمن همانگونه که بار ها تاکید نمودم تمامی اعضای بدن من را در صورتی که قابل استفاده بودند به نیاز مندان دهید تا شاید آن فرد کار خیری انجام داد وبار گناهانم کمتر شد ..

اما دوستانم ..

از اینکه حق برادری ودوستی را نیز نتوانستم ادا نمایم مرا حلال نموده وعذر مرا پذیرا باشید تنها سفارشی که به شما وهمگان دارم این است که راه سعادت وحفظ شرافت وانسانیت را در پیش گیرید وهمیشه خلوص نیت وصداقت را نصب العین خود قرار دهید ..

در خاتمه با کسب اجازه از مادر بسیار عزیزم ..پدر بزرگوارم را به عنوان وصی خود معلوم نموده ..انشاالله با تقبل زحمت ....اعمالیکه در برگ پیوستی است انجام دهد..

آرزومند آرزوهای سبز تمامی دوستان وآشنایان

راستی یادم رفت بگم ..پسورد این وبلاگ رو به یکی از دوستانم دادم ..که اگه بتونه بعد ازمن ..وبلاگ رو ادامه بده ...

موفق وپیروز برای همیه دوستان

دوشنبه سیزدهم مهر 1388 |

هر چی فکر کردم نتونستم جمله ای پیدا کنم که اول نوشته هام قرار بدم که تکراری نباشه ...پیدا نکردم پس باز همون جمله ای همیشگی رو می نویسم .....سلام ...این سلام شاید آخرین سلام من باشه که به همیه دوستان می کنم .سلامی که از تمام وجودم به شما عزیزان تقدیم می کنم ...شرمنده شما هستم که قول دادم آخرین مطلب رو امشب تو وبلاگ قرار بدم ..اما نشد ..چون هنوز کامل نشده ..

چهارشنبه یکم مهر 1388 |